Kantelpunten bij detransitie

Hier lees je een fragment uit het hoofdstuk dat Sarah Mittermaier voor Rebel Girls schreef. Ze bespreekt de factoren die meisjes naar een transidentiteit duwen en trekken, en schrijft over wat meisjes helpt om een transidentiteit los te laten en verder te gaan met hun leven.
Wat meisjes en jonge vrouwen ertoe brengt om te detransitioneren, is een interessante vraag. In transkringen hoor je vaak dat bijna niemand spijt krijgt van een transitie. Dat klopt simpelweg niet. We weten niet hoeveel mensen spijt krijgen, omdat er heel weinig onderzoek naar is gedaan en omdat het meeste onderzoek patiënten maar een half jaar of een jaar volgt nadat ze met hormonen zijn begonnen of een borstverwijdering hebben ondergaan. Uit gesprekken met veel mensen die van gedachten zijn veranderd, blijkt dat het één tot tien jaar duurt voordat iemand beseft een vergissing te hebben gemaakt — ook al waren er vaak al die tijd vragen en twijfels over het trans-zijn en over de transitie.
Inzicht 1: wat een transitie biedt, zal nooit genoeg zijn. Het eerste wat jonge vrouwen deed detransitioneren, was het besef dat een transitie niet 'genoeg' was: een transitie kon van hen nooit een man maken – en trouwens ook geen non-binair, androgyn persoon. Door hormonen en operaties kun je meer op een man gaan lijken. Maar lijken is niet hetzelfde als zijn — en na verloop van tijd gaat het verschil tussen lijken en zijn ertoe doen.
Over het Rebel Girls-project
Rebel Girls is een internationaal project en boekenreeks over meiden en jonge vrouwen die opkomen voor hun vrijheid, zelfexpressie en lichamelijke autonomie. Het begon in Nederland met het boek Gender Rebels, dat in 2024 verscheen met bijdragen van vijfenveertig meiden en vrouwen uit verschillende landen, drie mannen en twee honden. Inmiddels telt het project meer dan zeventig deelnemers uit de hele wereld. De jongste bijdrager is twaalf jaar, de oudste eenentachtig.
Samen vertellen zij kritische en opbeurende verhalen over de taboes van onze tijd. Het gaat over online gekte en zelfdiagnose op sociale media, over verwarring rond biologie en geslacht, over eerlijke sport voor meiden en veilige vrouwenruimtes, en over de onderdrukking van vrouwen in de maatschappij en in religie. Daarbij staat één vraag centraal: hoeveel vrijheid hebben meiden van nu eigenlijk?
Het project is verschenen in drie edities: de originele Nederlandse versie, de Engelse editie van Spinifex Press en de Duitse editie van DiaMetric Verlag. De kern van de inhoud blijft gelijk, maar elke editie wordt aangepast aan het land en de cultuur waarin het boek verschijnt. Wil jij meewerken aan een nationale editie in jouw taal? Dat kan.
Alle verhalen zijn gebaseerd op echte meiden en vrouwen, al zijn sommige namen en details geanonimiseerd omwille van de veiligheid. Docenten, ouders en therapeuten gebruiken de boeken om gesprekken op gang te brengen over genderrollen, moed en gelijke rechten. Op deze website vind je portretten, interviews, mediaoptredens en de organisaties waarmee we samenwerken.